Gemengde gevoelens

En dan zit de vakantie er ineens alweer op. We worden wakker in San José, ontbijten, gaan nog even op zoek naar een souvenierwinkel (niet te vinden als je ze nodig hebt), gaan nog even zwemmen (de jongens), genieten van de jongens (Rob en Christa) pakken de koffers en vertrekken met de bus naar het vliegveld (zelfde chauffeur die ons ook van het vliegveld haalde, of het zo moet zijn).

De douaneformaliteiten duren gelukkig niet zo lang, maar we moeten wel nog een keer vertrekbelasting betalen (112 dollar!). We slaan nog even wat loeidure souveniers in (je moet er wat voor over hebben) en zakken neer op een bankje. Het lange wachten begint en ondertussen bedenken we dat we echt een supervakantie hebben gehad. Er zijn dingen die we nooit meer gaan vergeten, maar ook dingen waarvan we blij zijn dat we ze achter kunnen laten en dat we weer naar het luxe Nederland kunnen.

Wat we gaan missen:

Overheerlijk vers fruit.

Wakker worden van de junglegeluiden.

Prachtige natuur.

Aangename temperatuur.

Warme regen.

De relaxte Tico’s (behalve als ze in de auto zitten).

Goede verzorging van de toeristen door de hoteleigenaren, obers, schoonmakers.

Vanaf je veranda de zee in springen.

Felgekleurde kikkers.

Gekko plagen

Wat we niet gaan missen:

De muskieten die zich zelfs door vier lagen deet niet laten tegenhouden.

Toiletpapier dat in een emmertje naast de toilet gegooid moet worden in plaats van in de wc. In Costa Rica was het toiletpapier geparfumeerd waardoor je er niets van rook, in Panama was dit helaas niet het geval.

Drie keer per dag warm eten. We groeien hier dicht. Costaricanen zijn er ook maar in twee soorten: ultradun of met een enorme buik en nog grotere kont.

Giftige beestjes en planten.

De soms erg slechte wegen.

De rijstijl van de Tico’s.

Zweten, zweten, zweten.

De stortbuien en het belachelijk harde onweer (als je bang bent voor onweer, moet je de onweersbuien hier een keer meemaken, ben je gelijk genezen).

De stank van bedorven goederen in de winkels/markten waar ze vers vlees/vis verkopen.

Familie die te ver weg zit voor een spontaan bezoekje.

Water uit flessen, omdat het water uit de kraan niet te drinken is vanwege de bacteriën of, bij gefilterd water, vanwege de chloorsmaak.

De slecht gebouwde bootjes en dat de Tico’s er heel hard mee stuiteren

Al met al toch genoeg redenen om terug te keren naar Nederland (en Rob omdat het moet).

En nog ff een stukkie van nelis
Hehe, na 14 uur in een vliegtuig en een nog langere tijd wachten overal waren we dan eindelijk daar het land Costa Rica. Daar in het grote San Jose, daar waren we dan uitgeput en helemaal op. Komen we bij her hotel en is de kamer niet opgemaakt, Plankjes zo heette het. Nu 26 dagen later, helaas het is voorbij. We hebben gemengde gevoelens. Geweldig, het was meer dan dat, maar nu 26 dagen na aankomst, blij, verdrietig. Ja blij, we moeten naar huis en dat is ook gelijk het verdrietige.

Pap, mam en mart, bedankt! Dit was een geweldige reis en zonder jullie was dit nooit door gegaan. En natuurlijk ook iedereen die ons gevolgd en geholpen heeft, Bedankt!! 😉😉😀😀

2 gedachten over “Gemengde gevoelens”

  1. Eind goed al goed! En ze leven nog lang en gelukkig…..

    We hebben jullie belevenissen op de voet gevolgd. Ik bedoel vanaf de bank. De verhalen waren erg leuk en jullie zien er gelukkig uit op de foto’s. Een reis om nooit te vergeten.

  2. Prachtig, wat heb ik genoten van jullie vakantie (en mij koste het niets :). Wat een geweldige ervaring voor jullie alle 4. En tot slot en mooier compliment van jullie zoon Niels kun je niet krijgen.
    Voor volgende week, werk ze!

Geef een reactie